Wie is Erik?

”Door mijn eigen enthousiasme achter de camera maak ik degene vóór de camera ook open en enthousiast“

De liefde voor beeld had ik altijd al, maar verder dan hobbymatig fotograferen kwam het in eerste instantie niet. Ik fotografeerde lange tijd op vrijwillige basis tijdens evenementen en festivals. Ik heb er nooit een euro mee verdiend, maar ik genoot ervan.
Mijn opleidingen, MBO Sociale Dienstverlening, MBO Sociaal Juridisch Medewerker en HBO Maatschappelijk Werk en Dienstverlening lijken in eerste instantie niets met mijn huidige werk als fotograaf te maken te hebben. Toch zijn er raakvlakken. Als hulpverlener werkte ik met jongeren van 18 tot 27 jaar met uiteenlopende problemen. Schulden, verslavingen, gedragsproblematiek. Met allemaal kon ik goed opschieten. Ik voelde me prettig bij hen en zij bij mij. Dat komt denk ik doordat ik mij kwetsbaar kan opstellen en mijn eigen gevoel durf te delen.

Reis brengt switch
De overstap van hulpverlener naar zelfstandig fotograaf kwam tijdens mijn reis naar Nieuw-Zeeland. Ik vertrok met het doel om een half jaar lang wat van de wereld te gaan zien, voordat ik in Nederland in een vast stramien zou belanden. Halverwege die reis brak ik mijn been. Dit ongelukje bleek niet zo ongelukkig; alles viel hierdoor op zijn plaats. Precies toen ik de afweging maakte om al dan niet naar huis te gaan om te revalideren, werd ik per e-mail gevraagd om een bruiloft te fotograferen. Het bericht kwam van een zanger van een band die ik als vrijwilliger eens had gefotografeerd. Hij zocht een fotograaf voor zijn huwelijk. Hoewel hij wist dat ik op reis was, dacht hij aan mij. Een mooie opdracht, want ik leg graag de bijzondere momenten van iemands leven vast. Wanneer diegene jaren later de foto in zijn handen heeft, komt direct het gevoel van toen terug.
Bovendien wachtte thuis mijn kersverse vriendin Astrid, met wie ik vanwege de afstand alleen via e-mail contact had. Ik ging naar huis, deed mijn eerste echte opdracht en begon voor mezelf. Nu, ruim 7 jaar later, ben ik nog steeds blij dat ik toen op het vliegtuig ben gestapt. Zowel vanwege de fotografie als vanwege Astrid.

Samenwerking met Patrick
Sinds de start in 2007 werk ik ook samen met Patrick Laan. Onder de naam PLEK Fotografie geven we workshops en cursussen aan zowel beginnende en gevordere fotografen. Sinds oktober 2010 zitten we in De Oude Ambacht School (DOAS) in Zwolle. Een prachtig gerenoveerd monumentaal pand waar we een kantoor, lesruimte en studio hebben.

Gelijkwaardigheid tussen fotograaf en ‘model’
Opdrachtgevers kiezen mij vanwege mijn stijl van fotograferen. Ik maak ongedwongen en spontane foto’s. Door mijn eigen enthousiasme achter de camera maak ik degene vóór de camera ook open en enthousiast. Maak ik foto’s in een zwembad, dan ga ik zelf ook in mijn zwembroek het water in. Zo breng ik niet alleen de setting het beste in beeld, ik creëer ook gelijkwaardigheid tussen mijzelf als fotograaf en de ander als ‘model’. Kinderen vinden het leuk en moeders voelen zich op hun gemak. Ook streef ik er iedere keer weer naar om voor mijn opdrachtgever tot een creatief, uniek en passend beeld te komen. Samen treden we buiten de gebaande paden en gebruikelijke kaders. Bovendien wil ik technisch gezien ook het onderste uit de kan halen. Door bestaand licht te combineren met flitslicht, haal ik het beste uit het moment.

Trouwe klantenkring
Behalve met de gefotografeerde, streef ik naar een prettig contact met mijn opdrachtgever. Uit een goede relatie haal ik minstens zoveel werkplezier als uit het fotograferen zelf. Door mee te denken, afspraken na te komen en zorgvuldig om te gaan met de relaties van mijn opdrachtgevers, heb ik een trouwe klantenkring opgebouwd voor wie ik dagelijks met veel plezier mooie momenten en bijzondere mensen mag vastleggen.